- De stilte die kunst je doet maken, zonder daar enige moeite voor te doen
- De stilte van je vingers in je oren stoppen en enkel je 'binnengeluiden' horen
- De stilte waarmee verliefde mensen of goede vriend(inn)en elkaar toch kunnen begrijpen
- De stilte die je doet uit respect voor iets of iemand
- De stilte die er is wanneer je een examen moet afleggen
En die laatste, oh die laatste, die haat ik... Het is maar wat je noemt stilte, maar dat is het in feite niet. Het is stilte waartussen je het fluisterend gesis hoort van 'eeeeyyy, pssst! Weet gij da een bewijs nog?' En door die sissers raak je echt zenuwachtig. Bang dat je het zelf bent vergeten, van die dingen. Tijdens de examenperiode maak je echt grappige situaties mee. Vandaag bv., was er een jongen die voor mij zat. Hij zat op de eerste rij. Plots komt er een leerkracht van het secretariaat aan, draait zijn hand om en zegt: "En wat is dit hier?" Bleek dus dat die jongen zijn hand van z'n pols tot aan z'n vingertoppen vol had geschreven met definities. Tja, zo zie je maar: spieken heeft geen enkel nut. Weet je wat ik ook zo stom vind aan examens? Je zit allemaal bijeen. We zitten dus met het hele tweede jaar in één sporthal. Is er zo'n heel gedoe bij examens uitdelen, ahja, want we hebben allemaal verschillende studierichtingen en dus andere examens. Vandaag hadden we examen wiskunde, iedereen was er al aan begonnen, hoor je een leerkracht zeggen: 'Die van 2Latijn! Stop met schrijven en geef je bundel af, jullie hebben de bundel van 2Mechanica!' Geweldig. Konden we helemaal opnieuw beginnen (na lang wachten, want we moesten eerst onze examens afgeven en dan terug wachten op nieuwe examens. We zijn minstens een kwartier potentiële tijd kwijtgeraakt!)
Achja. Daarvoor zal het wel examen zijn zeker, zelfs de leerkrachten zijn gestrest...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten